Parallax: Difference Of Perception

eindeloos dichtbij

en onaanraakbare

perceptie.

voortdurende

fysica.

herleid tot

een enkele

oogopslag

warme dagen

golven tussen

porien en haar.

De geur van te laat

thuis

te komen

en vlierbessen.

allebei onvergetelijk

en zaligmakend.

dagdromen.

nachtdromen

licht

uit.

Tem mij niet

ik lig
ogen en oren gesloten voor lucht
enkel vleugjes reizen
bereiken mijn zintuigen
fantasie is sterker dan
spieren
anders was ik doodgeboren
leef met mij

Gordijn van
haar
en nog eens haar

Verblindend
valt het dicht
in een donkere
stille strijd

Een aai
beweegt het koord

Rustig
nemend pauze
Zonlicht
streelt de santijnen stof

Maar toch
blijft het dicht

Toegevallen
stille strijd

Dozen

maar het vreet aan je, echt, diep vanbinnen vreet het aan je als een sluipend gif, 5 jaar geleden ingespoten, je voelt het sluipen, je voelt het in elke hartklopping, elke ademteug je neemt, en het zit in je, je kan er niet uit, als een trage kanker, met een gruwelijk pijnlijke chemotherapie om het te verwijderen.
ik heb chemo, en het doet pijn, pijn alles je opgebouwd hebt te moeten verlaten, alles je opgebouwd te moeten in dozen stapelen.

DOZEN! waarschijnlijk het meest bannale voowerp op de planeet! miljarden worden er elke dag gemaakt en gebruikt, alles waar een unieke herinnering aan hangt, object waar liefde aanhangt, objecten je liefde en leed mee gedeeld hebt, in een doos, als een tijdelijke zwerver, als een onzuivere habitat, vol ziektekiemen.
Dozen reten open, dozen reten hele levens open. gezonken scheppen moet men niet bovenhalen, laat hen zachtjes verteren door hun omgeving.

laat hen


verdwijnen

Mona Lisa

Lach.

Loochen erotiek niet.

Laat lagen verf zuivere magie baren

vermengd tot brute stilte.

Waarom?

Vertel.

mama.

elke dag verberg ik het gevoel van eenzaamheid, ik klamp mij vast aan mensen die een gevoel van warmte geven.

als enkeling loop ik rond in een plaats waar ik mij nergens thuisvoel, ik ben een zwerver in mijn eigen geest.

als ik rust zou moeten vinden zou ik onmiddelijk moeten vertekken want de weg naar rust is lang en ver.

de ziel en het lichaam zijn 2 onafhankelijken die bij elkaar horen, als longen en lucht.

de ziel is moe en het lichaam jong,de tijd zal uitwijzen wat er van mij wordt, hoe mijn geest groeit en volwassen wordt.

het is enkel de liefde die mijn botten samenhoudt, zonder liefde was ik niets, zonder liefde ben ik niets.


help mij mama.

help mij.

Wit.

synthese van temperaturen

en

niets.

Onbekend en neutraal

allesomvattend en vol,

ik draai mij om en blijf

staan.

Een lege geest

inspiratieloos en

wit.

Fronsjes en vraagtekens

‘Proficiat meneer, het is een flinke dochter.’
‘En, is alles goed met haar? Is ze gezond?’
‘Nu ja, gezond...’
‘Zegt u het maar eerlijk, dokter.’
‘Het zit zo, ze is geboren met een frons.’
‘Een frons? Is dat ernstig?’
‘Niet echt, maar het is blijvend. Ze zal er mee moeten leren leven. En er is nog iets dat u moet weten... Ze heeft een vraagteken in haar ogen. Voorlopig is er geen reden tot paniek, maar als het vraagteken zich verder uitbreidt naar de hersenen zou het kunnen dat ze hinder ondervindt bij het nadenken en dat ze moeite heeft met concentratie.’
‘Wat houdt dat concreet in, dokter? Is ze dyslectisch? Autistisch? Heeft ze ADHD?’
‘Nee meneer, u hoeft zich geen zorgen te maken. Het zou kunnen dat ze een wetenschappelijk genie wordt. Einstein en Newton hadden bijvoorbeeld een vraagteken. In haar geval zal het vraagteken zich vooral manifesteren in samenwerking met de frons. Er zijn weinig gevallen van deze samengestelde afwijking bekend, en het onderzoek hieromtrent is nog niet ver gevorderd. Ik raad u aan haar volledig vrij te laten in haar fantasie en haar te stimuleren om zo jong mogelijk te leren lezen en schrijven. Verder zal ik haar een voorschrift geven voor een levenslange voorraad potloden. Dat zal volstaan.’

Ooit eens geschreven op een avondje, toen ik niks beters te doen had...

...

Misschien vluchten
we allemaal voor de tijd
uit schrik de toekomst niet te kunnen
beleven

harder en verder
één rechte lijn
naar daar
en dan

stop

Zekerheid door
wijzerszin
illusie door
de verzuchting van het dagelijkse

dat had ik al eens gezegd
ooit eens